2006/Apr/06

ความเป็นไปของเว็บ exteen

อันนี้ลองไปหาจาก แหล่งเว็บเก่าๆ ดู จะพบว่าหน้าเว็บสมัยเริ่มต้นเป็นยังงี้

วันที่ 18 ตุลา 2000

วันที่ 2 มิ.ย.2002

วันที่ 23 พ.ย. 2002

วันที่ 7 เม.ย. 2003

วันที่ 29 ก.ย. 2003

วันที่ 26 ธ.ค. 2003

วันที่ 30 ม.ค. 2004

วันที่ 4 มิ.ย. 2004

วันที่ 13 มิ.ย. 2004

วันที่ 3 พ.ย. 2004

วันที่ 2 ก.พ. 2005

วันที่ 27 มี.ค. 2005

วันนี้ ? 6 เมษา 2006

ดูจากประวัติอันยาวนานแล้ว จะเห็นว่าเว็บมาสเตอร์เปลี่ยนสีเว็บไปเรื่อยๆ จนมาคุมโทนสีฟ้าอ่อนหวานก็คราวนี้แหละ

เปลี่ยนอีกนะคุณ champ จะได้มีอะไรมาเล่นอีก

อิอิ มันดี แก้เซ็ง


edit @ 2006/04/08 12:15:47

2006/Apr/05

ขอใช้บล็อกเป็นไดสักหนึ่งวันเถอะ

...

สุดยอดแห่งความโมโหมาก...

วันนี้ตอนเช้าโกรธไอ้สัดนั่น เดินเหยียบขาแล้วไม่ขอโทษ

เบียดเข้ามาแล้วยังเดินเอ้อระเหยอีกต่างหาก มันคิดว่าขาตูคืออะไรวะ

แต่งตัวก็ดี พวกพนักงานบริษัทแน่นอน

เชี่ย..เฮงซวยห่วยแตก ขอให้แ-งมันตกต่ำเหมือนขาที่มันเหยียบนั้นแหละ

การศึกษามี แต่ไร้ซึ่งมารยาท

เกิดเป็นตัวผู้ซะเปล่า หน้าไม่มียางอาย

แล้ววันนี้อีก..พี่ที่บริษัทมาเซ้าซี้

จะให้ไปดูหนังด้วยให้ได้

ชวนตั้งแต่เมื่อวาน บอกว่าไม่มีตังค์ ไม่อยากไปก็ยังจะชวนอยู่นั่น

เข้าใจว่าหวังดี อยากจะเลี้ยง แต่ไม่ต้องหรอก

พอบอกครั้งที่ 3 ที่ 4 ยังไม่เลิก จะเอายังไงกันนี่

...

วันนี้รมณ์เสียทั้งวัน แต่พยายามทำสดชื่นเข้าไว้

อันที่จริงก็เสียหลายวันแล้ว

พยายามเล่นหัว เฮฮา บ้าบอคอแตกไปตามประสาไอ้บ้าตัวหนึ่ง

ทั้งๆ ที่ใจตูไม่อยากจะยิ้มเลย ก็ยังพยายามจะยิ้ม

ที่นี้พี่แกเซ้าซี้หนักๆ เข้า ตูเลยวีนแตก

"อย่ามาเซ้าซี้ตอนกำลังอารมณ์เสียได้มั้ย รำคาญ"

"ไม่ต้องมาเลี้ยงหรอก เก็บตังค์ไว้เลี้ยงสาวๆ เหอะ"

เงียบ..

ก่อนเขาจะไปกัน ยังหันมามองว่า ไอ้หน้ายังงี้ตูไม่น่าชวนมันเลย

ตูหวังดีแท้ๆ เจือกทำหยาบคายใส่

ก็บอกไปแล้วว่าอารมณ์ไม่ดี ไม่อยากไปไหน

ไม่เชื่อก็จะได้รู้นิสัยจริงๆ กันล่ะ

อุตส่าห์พยายามทำมู้ดให้มันดีๆ แล้วนะ พูดคำเดียวให้มันรู้เรื่องดิ

ไม่งั้นคนเขาจะพูดได้ไง

ว่า "ดีน้อยเกินไป" น่ะ

(I'm Very Very Bad Today)

2006/Apr/01

ภาพหลอน..

อยู่ในคืนฝัน อยู่กับวันเหงา
อยู่กับความรวดร้าวและหวั่นไหว
อยู่อย่างเจ็บช้ำ- -
อยู่อย่างเดียวดายคล้ายๆ คนจะขาดใจ
ภาพในวันนั้น อยู่ในความฝัน
อยู่ในใจของฉันไม่จางหาย
ภาพความเจ็บช้ำ อยู่ภายในใจ
ไม่รู้เมื่อไรจะลืม....


และทุกครั้ง
ที่ฉันต้องการจะลืมจะลบภาพเดิมๆ
ก็เหมือนเรื่องราวยิ่งตอกและย้ำ ซ้ำเติม
ให้เจ็บช้ำ...
ขอถามซักคำ ว่าฉันจะลืมเธออย่างไร


เมื่อความจริงนั้น
ไม่เคยได้ลืมภาพฉันและเธอนั้นเคยผูกพัน
เรื่องราวของเรายังอยู่ในความฝัน
ยังคงมีภาพเธอหลอกหลอน
ให้ใจฉันมันเร่าร้อน
ภาพเธอนั้นยังตราตรึงอยู่ในใจ- -


วอน ขอวอนให้เธออย่าทำให้ใจฉันยิ่งบอบช้ำ
ช่วยทำให้ใจฉันมันไม่จำเธอได้ไหม- -
ลืม เธอเองช่างลืมง่ายดาย
หัวใจฉันมันสลาย....ภาพเธอมาคอยหลอนใจ


ไม่อยากรับรู้ ทุกๆเรื่องราวที่เธอและฉันได้ทำ
ทุกเรื่องราวที่เจ็บและช้ำเสียใจ ไม่นึกถึง

ขอถามสักคำว่าฉันจะทำได้อย่างไร